دارم از دوریت می میرم

چاره ای نیست باید از خود گریخت

وقتی راهی برای به تو رسیدن نیست

می خواهم فریاد بزنم

تا تو بشنوی

میشنوی

اما چارهای نیست

تا به کی تو دزدانه باید دید

تا به کی با سکوت فریاد باید کشید

تا به کی از نگاه باید

طعم دوست داشتن را چشید

صبوری را چه سود

وقتی جدایی را پایانی نیست

تا به کی زندگی را با آه

حسرت با تو بودن سر کشید

طاقتم طاق شد

اشکم خشکید

فریاد در بغض م گم شد

نمی دانم میشود تحمل کرد

زمانی که به بودن سخت میشود اندیشید